Ik las in de nieuwe Veronica gids bij de ingezonden stukjes dat iemand de stripjes achterin zo flauw vond er niet om kon lachen.
Het eerste wat ik doe als ik de Veronica gids ontvang, is achterin de stripjes lezen. Ik wil niet zeggen dat de strips de reden zijn van mijn lidmaatschap, maar je zou het soms denken!
In 80% van de gevallen zorgen deze stripjes bij mij minstens voor een glimlach, zo niet voor een blote-tanden-lach, heel soms zelfs voor een schaterlach. Ik was deze week dan ook hevig teleurgesteld, dat alleen DirkJan achterin te vinden was en niet de overige “flauwe” stripjes…
Maar ja, smaken verschillen blijkbaar.
Ik hou inderdaad van flauwe humor, liefst ook nog een tikkie grof. En laat soms dat “tikkie” maar weg.
De eerste twee theatershows van Hans Teeuwen bijvoorbeeld, daar kan ik nog steeds om in een deuk liggen als ik daar stukjes uit hoor.
Tegenwoordig is Najib natuurlijk helemaal in. Lebbis en Jansen blijven ook altijd leuk (in ieder geval als ze samen een show hebben). Lekker snel en actueel.
De show op TV van Jochem Meijer vond ik ook erg leuk!
Een paar jaar geleden zagen we “Klaas” in het theater. Hij is (nog) niet echt bekend bij het grote publiek als cabaretier, maar ik heb echt driekwart van de show biggelende tranen over mijn wangen gehad. En dan niet van verdriet.
Dat is wat ik zoek in het theater; flauw, grof, niet al te serieus, zeker geen serieuze liedjes, en niet te vergeten een verhaal met een grote knipoog.
Wij hebben de eerste theatershow van Acda & De Munnik op CD staan. Toen waren ze nog niet doorgebroken als popartiesten. Daar staan een paar verhalen op die Acda vertelt, echt meesterlijk!
Maar waarschijnlijk kunnen sommige mensen ook niet om deze grappen lachen.
Nou, ik wel!!! En dat wou ik even kwijt!!!
Dit is trouwens Klaas:
