Ik doe alweer een tijdje aan Zumba en ondanks dat ik soms vooraf geen zin heb om te gaan, kom ik toch altijd weer moe maar voldaan terug.

De laatste maanden is het tempo en de kwaliteit van de les flink omhoog gegaan en wat een energie straalt onze instructrice uit! Niet normaal! Altijd een gemeende big smile en bloedfanatiek. Ze zweept de mensen flink op en iedereen doet leuk mee, ook als er een keer een kreet of overdreven pasje verwacht wordt. Dat ze meestal 5 minuten te laat begint, vergeef je haar hierdoor direct. En de laatste tijd heeft ze de neiging om er dan gewoon maar 10 minuten aan te plakken om het "goed te maken". Of is het gewoon te verslavend om te stoppen? Kan ook.

In eerste instantie was onze "instructor" de enige met echte "zumba-kleding", maar langzaamaan beginnen steeds meer meiden de zumba-broeken met sliertjes te dragen  en ziet iedereen er kleurrijk en hip uit. Dit is natuurlijk totaal niet belangrijk, maar……… IK WIL OOK!

Dus ook ik ben de websites gaan afstropen op zoek naar een leuk setje. Heb ik eindelijk iets gevonden in de kleuren die ik graag wil (en waar ik de anderen nog niet in gezien), blijkt het alleen via de Belgische website te bestellen. Op zich niet erg, maar er wordt niet in NL bezorgd omdat er ook een Nederlandse distributeur is, die ze niet voor de voeten willen lopen. Hmmmm….

Vandaag de NL distributeur gebeld. De broek die ik bedoelde was wel (beperkt) op voorraad, maar niet via de site bestellen. Hij zou er xe9xe9n apart leggen, zodat ik 'm kan komen afhalen in Nieuwegein. Tja, je moet er wat voor over hebben om er hip uit te zien tijdens je Zumba-uurtje!

Lang verhaal kort: morgen even een ritje naar Nieuwegein om de broek met bijpassende shirtjes te halen. Marcos verklaarde me natuurlijk voor gek dat ik helemaal daar naartoe wil voor wat sportkleding. En dan is hij nog niet eens op de hoogte van de prijzen .

Nieuwsgierig naar meer? Klik hier voor de website van de Zumba kleding  

Om het goede doel te steunen hebben wij deze week op het werk allemaal een "stappenteller"ontvangen.

Het doel is om samen met alle Europese collega’s gezamenlijk 50 miljoen stappen te zetten in deze werkweek. Indien dat lukt gaat er een mooi bedrag naar een organisatie die operaties uitvoert bij kinderen die zijn geboren met een open verhemelte.

Op een lijst dienen we ‘s morgens allemaal onze stappen van de vorige dag te noteren, zodat de stand dagelijks kan worden bijgehouden.

Het is natuurlijk geen wedstrijd, want het is allemaal "voor het goede doel". Maar toch kruipt er bij velen een soort competitie-gevoel naar boven.

Onder de 5000 passen per dag gebleven? Nou dan had je niet zo’n fanatiek dagje! Boven de 10.000 gexebindigd? "Goed bezig uitslover!". Het houdt de mensen over het algemeen wel bezig.

Let wel : indien je een gemiddelde van 10.000 stappen per dag hebt, dan ben je gezond bezig qua beweging. Maar dit is niet eenvoudig met een kantoorbaan. Dit zou betekenen dat je dagelijks moet wandelen, sporten of bijvoorbeeld met de fiets naar je werk zou moeten (bij fietsen telt de stappenteller ook door). Maar dit is niet voor iedereen haalbaar.

Met alleen een beetje naar je auto lopen, naar het koffieapparaat en het toilet op het werk, mag je blij zijn met 3000 stappen per dag.

Dan zijn er ook altijd een handje vol mensen die het "allemaal onzin" vinden en niet (echt) meedoen. De uitslag interesseert ze niet, dat hysterische gedoe omtrent de dagelijk behaalde passen al helemaal niet.

Over het algemeen doen de mensen enthousiast mee. Maar wel meer voor het spel-element, het goede doel is mooi meegenomen.

Vroegah, zo’n 15 tot 20 jaar geleden, gaven vriendin Simone en ik (vooral) aerobics en steplessen. We hebben samen de opleiding gevolgd, hadden op dezelfde sportschool ieder een aantal uur waar we de lessen mochten verzorgen. En de zaterdagochtend 10.00 uur was een tijd lang onze gezamenlijke les. (Daarna lekker lunchen, maar dat terzijde).

Simone heeft meer talent voor dit geheel dan ikzelf, maar ze trok me aardig mee. Avonden lang waren we pasjes aan het oefenen, muziek aan het tellen en lessen in elkaar aan het draaien. Het liefst elke week een andere choreografie, tuurlijk kwamen verschillende pasjes steeds terug, maar zoveel mogelijk weer in een nieuwe combinatie. Ook de muziek, veelal mixmuziek op casettebandjes,  die we via een abonnement opgestuurd kregen hield de boel afwisselend. Als de choreografie er eind van de les helemaal "in zat", haalden we xe9xe9n of twee verpletterende finale-songs tevoorschijn en kon de hele groep nog even uit z’n dak gaan. Heerlijk.

Tja en dat waren nog eens tijden.

Nadat ik ben gestopt met lesgeven, ben ik altijd wel blijven sporten. En nu, na 2 jaar vooral te hebben hardgelopen, lonkte toch de sportschool weer met klassikale danspassen op lekkere muziek. Dus sinds een paar maanden ben ik, naast het hardlopen, 1x per week op de sportschool te vinden.

Heb al aardig gehopt qua lessen en instructices en mijn conclusie is dat het een professionele sportschool is en dat de meiden over het algemeen leuke lessen verzorgen. Maar toch een minpuntje.

Iedere keer iets nieuws verzinnen is namelijk niet meer zo "in". Het liefst doet men een maand, twee maanden, ja soms zelfs drie(!) maanden dezelfde les. Op exact dezelfde muziek. Want de lessen zijn gemaakt op de muziek, wat op zich grappig werkt. Maar twee tot drie maanden exact dezelfde les volgen, gaat het voor mij niet worden.

Gelukkig is er een redelijke verscheidenheid aan lesuren en instructrices en kan ik dus wel zelf bepalen welke les ik meedoe. Je hoeft niet van tevoren te bellen, gewoon gaan en klaar.

Wat ik alleen niet begrijp is dat ‘t degene die lesgeeft zelf niet gaat vervelen. Ik zou er niets aan vinden om 3, 4 of 5 lesuren in de week les te geven en dan maanden lang hetzelfde riedeltje te moeten doen.

Maar misschien ben ik ouderwets en halen ze tegenwoordig de kick ergens anders vandaan.

10km bleek toch wel errug ver te zijn….

10km bleek toch wel errug zwaar te zijn, door de duinen van Schoorl…

Zo’n beetje iedereen, als zijnde de hele wereld blijkt toch sneller "hard" te lopen dan ik…..

Maar ik heb het volbracht….

Ik heb wel 5 mensen achter me gelaten………van de 1725…….maar ja iemand moet de hekkensluiter zijn…

Dan offer ik me wel op…..

Wel kwam ik lachend over de streep. Want echt al m’n collega’s waren al lang en breed binnen. Nou ja, ik kwam 2 minuten achter de laatste aan, dus viel eigenlijk nog mee. Maar ik was zooooo blij dat de finish daar was en dat ik bekende gezichten zag smilen!

Voor mij toch een overwinning dat ik het gedaan heb. Maar volgende keer, als die er ooit komt, dan schrijf ik me in voor 5, hooguit 6 km. Want de 10 was toch iets te hoog gegrepen.

Ik heb een heel stuk zonder jasje gelopen, maar de laatste paar kilometer heeft het meisje naast mij op de foto me erdoor heen gesleept. Zij had vaker marathons gelopen, maar was weer aan het opbouwen na een blessure. Op haar advies heb ik m’n jasje weer even aangetrokken op de laatste 100 meter, zodat men het nummer kon lezen en zelfs m’n naam kon omroepen….tja….

Wel erg leuk om eens zo’n dag mee te maken. Komt toch een hele organisatie bij kijken. Wij waren met z’n 10′en van ons bedrijf. Voordat we echter gezamenlijk ter plekke waren, ging er nog het e.e.a. aan vooraf.

Ik had 4 collega’s opgehaald met de auto. Gelukkig stond er niet veel file en ging het voorspoedig. Al snel voegden collega M zich bij ons met vriend en moeder (yesssss, toch nog een paar supporters!).

Toen was het wachten op N, die 2 oud-stagiaires had opgepikt. Zij kwamen niet te vroeg, zal ik maar zeggen. Gauw omkleden, groepsfoto maken en op naar de start.

A. die we niet meer verwacht hadden omdat zijn vrouw op het punt van bevallen staat, is toch gekomen. Tijdens het parkeren kwam zijn auto echter vast te zitten in het weiland. Tja, mannen achter het stuur . Dus moest er zelfs een trekker aan te pas komen om ‘m los te krijgen. Net op tijd verscheen A bij de rest van ons in het startvak.

Daarom hier de groepsfoto’s, zonder A.

Zondag over 2 weken is het zover. Dan gaan we met 10 mensen van mijn werk de 10km hardlopen in Schoorl. Voor sommigen een eitje. Voor mij een hele uitdaging.

Maar ik wil hier toch even mijn loopmaatje Set in de bloemetjes zetten. Zij trekt mij er echt doorheen dezer dagen. Aangezien het over 2 weken moet gebeuren, wil ik in de aanloop er naartoe toch minimaal 2x per week zo’n 40 minuten hardlopen als oefening.

Voor vanavond hebben we afgesproken. Maar genoeg (echte) redenen te bedenken om toch maar niet te hoeven. Bijvoorbeeld:

1) Ik ben snipverkouden

2) Het regent al de hele dag

3) Het waait er ook nog enorm bij

4) Ik ben moe en/of heb geen zin

Nou er zijn natuurlijk nog meer smoesjes te bedenken die ik vandaag zou kunnen gebruiken. Drie van deze bovenstaande heb ik ook al even aangestipt bij Set. Maar Set is er helemaal voor in: zij gaat mij klaarstomen voor 8 feb. Dus geen gezeur, LOPEN ZUL JE!

"Ja maar…….half uurtje dan maar?"

"Nee 50 minuten"

"45 minuten dan?"

"Nee 50 minuten"

Okxe9. Zo meteen dus 50 minuten hardlopen met een verkouden hoofd, door de regen en wind.

Setje bedankt en ik meen het echt, want ik wil het persxe9 halen! (Als ik over ruim 2 weken ziek op bed lig, weet je ook waardoor het komt).

Zo kan het trouwens ook:

Aanvulling:

Nu nog het meest hilarische: ik heb dit stukje net getypt, gaat de telefoon. Set. Ze had nog niet naar buiten gekeken . Nog niet naar buiten gekeken!!!!!! En het is inderdaad toch wel k-weer. Ja duh ! Geweldig! Maar we gaan wel. Alleen die 50 minuten staat toch weer ter discussie………We’ll see.

Vandaag toch echt een serieuze poging gedaan om onszelf klaar te stomen voor de 10km loop in Schoorl. Vandaag hebben we met 6 collega’s een rondje gerend van zo’n 7 a 7,5km,

De drie mannen waren met 35 minuten alweer terug op het honk. Wij vrouwen waren ook met z’n driexebn en mijn twee collega’s waren zo lief zich iets aan te passen aan mijn tempo. Dus we hebben 54 minuten hard gelopen. Daar moet dan nog zo’n eenderde bij en daar hebben we nog een maand voor.

Mijn streven is dat ik binnen 5 kwartier binnen ga komen. Voor sommigen is dit dus een eitje, een makkie, piece of cake. Vijf kwartier? Met 2 vingers in de neus. Maar voor mij is het een hele uitdaging.

We hebben ons met z’n 10xe9n ingeschreven en we sponsoren een heus goed doel op onze zojuist bestelde hardloopjasjes. De details bewaar ik nog even voor een volgende blog met dit onderwerp. Niet alleen op die manier wordt er gesponsord overigens, ook is er een pot met geld binnengehaald. Als we het allemaal halen, gaat onze baas dit bedrag aanvullen tot een mooi rond bedrag met een paar nullen. En dat in de kredietcrisis. Ben benieuwd.

Dus nog even doorzetten, de kou en glibberige wegen voor lief nemen! Nog een maandje en dan gaat het toch echt gebeuren…………!!!!!

Een paar maanden geleden werd ik enthousiast gemaakt door een stel collega’s, die het lumineuze idee hadden om met elkaar de 10 km van Schoorl te gaan lopen op 8 februari 2009.

**klik hier voor meer info over deze "RUN"**

Op dat moment was het idee om de 30 minuten hardlopen waar ik toen op zat met mijn vriendin en loopmaatje Set, uit te gaan breiden, om me klaar te stomen voor de "10". Nu is het inmiddels een paar maanden later en zitten we (lees: vooral ondergetekende) nog steeds op zo’n 30 minuten sjokken. En na een paar keer oefenen met collega’s weet ik zeker dat ik echt langzamer loop dan de gemiddelde hardloopleek. Tja we hebben ook wel eens 40min gelopen en dat gaat ook wel. Maar in km’s schiet het niet echt op met mij. Maar ja het is natuurlijk wel stoer om nu door te zetten en het straks in ieder geval uit te lopen. Al kom ik als allerlaatste aanzetten……!

De hamvraag is: ga ik het binnen een (voor mij) redelijke tijd van 5 kwartier halen en hou ik dat vol? We hebben nog even om door te oefenen. De discipline ontbreekt momenteel een beetje om 2 a 3 keer per week te lopen. Het komt er vaak op neer dat het er maar 1x per week van komt om samen te lopen en alleen kan ik me er moeilijk toe zetten.

Maar nu ik zowel gisteren met Set als vandaag met mijn collega’s ben geweest, zie ik het toch wel weer zitten om in elk geval nog niet op te geven. En al kom ik straks als laatste aan, lekker belangrijk. Voor mezelf zou ik het wel stoer vinden als ik een kwartmarathon (op mijn tempo) heb hard gelopen.

Dus het bijltje gaat nog niet neer…..

Set en ik zijn nog steeds trouw minstens 2 x per week aan het hardlopen. Doordeweeks meestal samen, in het weekend ieder voor zich. Afgelopen weekend was het een makkie om mezelf ertoe te zetten. Al was de batterij van m’n I-pod leeg, met zulk mooi weer is het zeker geen straf een beetje rond te rennen in de buurt!

Vandaag was het koud! Maar door kou laten we ons niet uit het veld slaan, dus we zijn gegaan. Enige wat ons tot nu toe een keer of twee heeft tegengehouden was erg onstuimig weer met veel wind en harde regen. In die gevallen wordt het loop half-uurtje even een dag uitgesteld. Tja en daarnaast is het elke week weer een uitdaging om een goede avond uit te kiezen zodat we allebei kunnen, maar dat is het mooie van hardlopen…….lekker flexibel. Dus kunnen we de ene dag niet, gaan we gewoon de volgende dag.

Maar ik concludeer toch maar even zelf: we zijn lekker bezig!

En het is me gelukt! Vandaag voor het eerst in m’n leven 30 minuten achter elkaar buiten hard gelopen. Het opbouwschema en de discipline om 3 x per week met Set te lopen heeft geholpen.

Voorlopig blijven we even op 30 minuten zitten en daarna gaan we verder met opbouwen richting een uur.

De Flintstones wisten niet beter, gewoon met de benenwagen: Yaba daba doo!

Ik heb het er de laatste tijd al vaker over gehad: hardlopen. Wel vaker heb ik er een poging toe gedaan, maar nooit hield ik het zo goed vol.

Door ons goede opbouwschema werkt het zelfs verslavend en geeft het echt een kick. Ik kan het zelf bijna niet geloven. Als anderen dit soort uitspraken wel eens deden, dacht ik: "yeah, right!".

Vandaag heb ik 2×12 minuten hard gelopen, met 1,5 minuut wandelen er tussenin. En m’n gemiddelde hartslag is in de afgelopen weken nog niet zo laag geweest als vandaag. Waar ik uit concludeer dat mijn conditie aan het verbeteren is. Twee keer de "coopertest" achter elkaar eigenlijk. Ik had er voorheen toch niet aan moeten denken.

Toch ziet Garfield er ook wel lekker relaxed uit, zo!